ஜனநாயகம்

செய்தியறிந்த சில மணித் துளிகளில் இராணுவ இணையங்களில் இவர்களின் வித்துடல்களைப் பார்க்க நேர்ந்த பிறகு..

பூரிப்பும் இல்லை
பெருமிதமும் இல்லை
மகிழ்வும் இல்லை..

இவர் பற்றிச் சிந்தியாது அடிச்சாங்கையா அடி என இனிப்புக் கொடுத்து மகிழ்ந்தோரை என் நாவால் திட்ட முடியாத ஆதங்கத்தில்

அமைதி மட்டுமே காக்க முடிகிறது.

நன்றி

நன்றி,சயந்தன் மற்றும் தீவு.என் வலியைச் சொன்னேன்-அழுகையைப் பகிர்ந்து கொண்டேன்.

/வேண்டாம்!
இத்தகைய வேதனையில்
வெற்றியொன்று வேண்டாம்!!/
இப்படித்தான் எனக்கும் தோன்றியது.
..........
இப்படியான ஒரு அந்தரமான பொழுதில்தான், 'தனிமையென்பது சொற்களோடு இடையறாது போரிட்டுத் தோற்றுக்கொண்டிருப்பது'ங்கூடஎனவென்னை எழுதவைத்தது. நன்றி.

//...இப்படியான ஒரு அந்தரமான பொழுதில்தான், 'தனிமையென்பது சொற்களோடு இடையறாது போரிட்டுத் தோற்றுக்கொண்டிருப்பது'ங்கூடஎனவென்னை எழுதவைத்தது//

அன்பு டி.ஜே. கருத்துகளுக்கு நன்றி!என் நிலமையும் அதுவே!

ஜனநாயகம்,
//.....வர்க்க நிலைக்குளென்னுணர்வை வைத்து வதைக்காதீர்
தேசியத்தைச் சொல்லியும் என்னைத் தாழ்த்தாதீர்!.......//
உண்மையான வரிகள்.
மனித நேயத்துக்கு எக்கட்டுக்களாலும் கட்டுப்போட முடியாது தான்.
அது அவர்களை தாழ்த்துவது போலாகிவிடும்.
இறந்து போனவர்களின் கருதுகோள்களுக்கும், நம்பிக்கைகளுக்கும் அப்பால் அவர்கள் என்ன நினைத்து கொண்டு இறந்திருப்பார்கள் என்று நினைக்கும் போது தான் மிகவும் கஸ்டமாக இருக்கிறது. கருத்துக்களை மீறிய யதார்த்தம் அவர்களை போராடச்சொல்லிற்று. அவர்கள் நிச்சயமாக தம் மக்களை நினைத்துகொண்டே களம் புகுந்திருப்பார். பல்வேறு தெரிவுகள் கொண்டியங்கும் வாழ்வு தனது ஏதோ ஒரு புள்ளியில் தனக்கான மனவெளியில் இவ்வாறான தெரிவை அவர்களுக்கு வழங்கிப்போயிற்று. அவர்கள் சந்தோசமாகவே தமது தெரிவைக் கையகப்படுத்திக் கொண்டார்கள்.
தற்கொலைப் போராளிகளை நிராகரிப்பவர்கள், என்றைக்குமே தற்கொலைப்போரளிகளுக்கு முன்னால் உள்ள தெரிவைபற்றி யோசிப்பதே இல்லை. அவர்களுடன் உரையாடும் போது தான் அவ்வலியை உணர்ந்து கொள்ள முடியும். கருத்தியலைக் கட்டிக்கொண்டு அழுகிறவர்களால் எந்த வலியையும் உணர்ந்து கொள்ளவே முடியாது.

-அமீபா-

அன்பர் திவாகர் கவனத்துக்கு,

அன்பரே தங்கள் பின்னூட்ட எதிர்விiயானது இக்கவிதையின் உட்பொருள்காணாக் குதர்க்கத்தோடு இருக்கிறது.தற்கொடைப் படை குறித்து நாம் மிகவும் அறிவோம்.அது குறித்து விவாதத்தைப் பிறதொரு சந்தர்ப்பத்தில் வைப்போம்.மற்றும்படி...விமானங்கள் அழிந்தால் அவர்கள் வேண்டலாம்.அதைக் கொடுப்பதற்கே இந்தியாவே முதலிடத்திலிருக்கும்போது சிங்கள இனவாத அரசுக்கு என்ன குறை?

அடுத்து,மனிதாபிமானமென்பதும் வர்க்கம் சார்ந்ததுதான்.

ஒடுக்கப்படுபவர்களுக்கும் ஒடுக்குபவர்களுகக்குமிடையில் பாரிய இடைவெளியுண்டு.

இன்றுவரை ஈழத் தேசியவிடுதலைப் போராட்டத்தில் புலிகளின் அடிமட்டப் போராளிகள் தேசத்தை நேசித்தே போராடுகிறார்கள்.அது, குறித்து அவர்களைத் தேசபக்தர்கள் என்பது எனது பார்வை.இதுள், இருவேறு கருத்து என்னிடமில்லை.


சிங்கள ஒடுக்குமுறைக்கு முகம்கொடுக்கும் வறிய தமிழ்பேசும் மக்களின் குழந்தைகள் அவர்கள்.


உங்களது 21 தர 14 கணக்குச் சரிதான்.

ஆனால்,அந்தப் 14 கின் பக்கம் நியாயமில்லை.அவர்கள் 21 இன் பக்கத்தை ஒடுக்கும்போது, எங்கே இருக்கிறது மனிதாபிமானம்?


கோணேஸ்வரியின் கவட்டுக்குள் குண்டு வைத்தவர்கள் மரணிக்கும்போது வெளியிலிருப்பவர் அனுதாபப்படலாம்.ஆனால்,கோணேஸ்வரிகளோ அல்லது அவர்களின் குடும்பமோ சிங்கள வன்கொடுமை இராணவத்தின்மீது இரக்கப்படுமா அல்லது வெறுக்கப்படுமா என்பதை நீங்களோ அல்லது நானோ அல்ல தீர்மானிப்பது.அது அன்றைய ஒடுக்குமுறைச் சூழலே தீர்மானிப்பது.இது புரியாததல்ல உங்களுக்கு.எனினும்,இந்தத்தரணத்தில் நீங்கள் செய்வது என்னவென்றறிவதில் எனக்குச் சிக்கலில்லை!

எனவே,உங்கள் பின்னூட்டத்தை வெளியட முடியாது!அதாவது,அப்பின்னூட்டம் கவிதை மீதான எதிர்வினையல்லாததும் ஒரு காரணமே.

அமீபா,தங்கள் வருகைக்கும்,கருத்துக்கும் நன்றி-வணக்கம்!

NghuhLtJ tho;tjw;Nf. tho;tNj NghuhLtjw;F vd;w Nfhl;ghil gpwu; kPJ Rkj;jp nfhiyfisAk;> kuzq;fisAk; jaT nra;J nfhz;lhlhjPu;.

Thaksha hat gesagt...
//NghuhLtJ tho;tjw;Nf. tho;tNj NghuhLtjw;F vd;w Nfhl;ghil gpwu; kPJ Rkj;jp nfhiyfisAk;> kuzq;fisAk; jaT nra;J nfhz;lhlhjPu;.//

11:23 AM

போராடுவது வாழ்வதற்கே. வாழ்வதே போராடுவதற்கு என்ற கோட்பாடை பிறர் மீது சுமத்தி கொலைகளையும், மரணங்களையும் தயவு செய்து கொண்டாடாதீர்.

தாக்சாவின் எதிர்வினையானது யுனிக் கோட்டுக்கு மாற்றித் தரப்படுகிறது.